Sering vzw realiseert langlopende projecten (producties), projecten in samenwerking met of in opdracht van andere organisaties (co-producties), ook internationaal, en kortlopende projecten die leiden tot toonmomenten. Kies uit het menu hieronder om meer te weten over de voorbije producties.

Archief
Daar waar het gras groener is (29-05-09):

Maandagochtend.
Eén werkvloer.
Tien collega’s. Elf stoelen.
Kevin is ziek. Of ’t is weer ambras met zijn lief.
Twintig treuzelende voeten. Tien tassen koffie. Geroezemoes.
En dan de stilte. Alleen het computerklavier praat. Tikketik.
Als tien secondewijzers. Tikketik.
Er wordt gewerkt. Afwezig. Elkeen in beslag genomen door de eigen gedachten. Ieder in zijn eigen bootje drijven ze naar de overkant. Daar waar het gras groener is.

The Brides (4-12-2008):

Vrouwen uit verschillende hoeken van de wereld brengen hun stemmen samen om de gemeenschappelijke en onuitspreekbare droom te vertellen van romantiek, kameraadschap, huwelijk en chaos.

Première was in Pregones Theater, Bronx, New York op 4 december, met Mia Grijp (Sering) en Rosalba Rolon (Pregones), muziek Desmar Guevara (Pregones), naar een origineel idee van Anna Grusková (Slowakije).
De productie wordt later ook op Sering gespeeld.

vzw Sahara (7-11-2008):

Steunpunt Allochtone Meisjes & Vrouwen (SAMV) en Sering presenteren vzw Sahara.
Een stuk van jongens over 'meisjes'.
Allochtone jongens laten jullie kennismaken met hun kijk op relaties, vrouwen, moeders én verliefdheid!
Tegen de achtergrond van vzw Sahara leren we het wel en wee van de jongens én hun 'vrouwen' kennen.

Maniok en Patatten - DVD (26-10-2008):

Een Afrikaans kind weigert zijn lerares in de ogen te kijken als ze tot hem spreekt.
De lerares interpreteert dit als een gebrek aan respect en aandacht.
Het Afrikaans kind begrijpt er niets van. In zijn omgeving mag een kind een volwassene niet in de ogen kijken uit respect.


Een project over de alledaagse gevolgen van cultuurverschillen tussen Afrika en Europa.

Pépé's eiland (16-02-2008):

Met vreugde kondigen we de geboorte aan van ons eerste project binnen de virtuele school:

PÉPÉ’S EILAND
Een groepje kinderen zoekt naar zeldzame schelpen op een onbewoond eiland. De avond van hun vertrek raken ze de weg kwijt door een hevige storm die voorbij raast en het strand onherkenbaar achterlaat. Tijdens hun zoektocht naar het schip dat diezelfde avond zal vertrekken, leren ze door toeval dat het eiland niet onbewoond is.
Wanneer Tommy, de jongste van de groep, een prachtige schelp vindt en die mee naar huis wil nemen, belanden de kinderen in een vreemd verhaal... het verhaal van het eiland en zijn oorspronkelijke bewoners.

Een bruid voor Sarfo (23-06-2007):

Op vraag van het onthaalbureau PINA realiseerde Sering een project met nieuwkomers in de stad over huwelijksgewoonten in verschillende culturen.

Een bruidegom in spé trekt met zijn moeder de wereld rond: Nepal, Tibet, Azerbeidzjan, Ethiopië, Mongolië,... Overal zijn mooie vrouwen en prachtige bruidsrituelen, maar geen enkele huwelijkskandidate bezit een kostuum voor de bruidegom. Hij blijft verder zoeken tot hij de vrouw vindt die de juiste outfit voor hem heeft. Gevolg: groot feest natuurlijk.

Het avontuur zonder muts (31-03-2007):

Op vraag van het Cultureel Centrum en verschillende organisaties in Mortsel startte Sering in 2006 een project op om met mensen met een handicap en toe te werken naar een toneelproductie.

Cowboy Don Diego ontwaakt midden in de stad. Hij ontmoet er de Elf Elf Elfjes, de gevaarlijke Frisco Jack en nog andere doldrieste figuren. Zal hij zijn verloren vader vinden, of integendeel zijn hart verliezen?

Een verhaaltje voor het slapengaan (24-02-2007):

Het project werd in maart 2006 opgestart om ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van de bijzondere jeugdzorgorganisatie De Touter vzw een theatervoor­stelling te creëren met een twintigtal kinderen uit de thuisbegeleiding en de dag­centra van De Touter, Tandem, Taimoen, Tracee...

Maniok en Patatten leven samen in het donker (11-11-2006):

Afrikaanse vrouwen worden vaak geconfronteerd met onbegrip en verkeerde interpretatie van hun daden en die van jongeren. Aan de hand van theater nemen de Afrikaanse vrouwen van Mwangaza en Apimee het publiek mee in hun leefwereld en dagdagelijkse contacten met hun Antwerpse omgeving. Ontmoetingen in de wijk, op de bus, in het ziekenhuis, op school,… illustreren dat die contacten niet altijd vanzelfsprekend zijn. Wat we zien is niet altijd wat het lijkt!

1 2